پل معلق از شگفتیهای لیسبون

پل معلق 25 آپریل یکی از شگفتیهای لیسبون شناخته می‌شود که بر روی
باریک­ترین قسمت رودخانه تاقوس قرار گرفته است.

پل معلق فلزی 25 آپریل لیسبون که بیست و سومین پل معلق بزرگ دنیا و
بزرگترین پل معلق اروپا به شمار می‌رود، تا حدود زیادی از نظر رنگ و طراحی
 از این پل به عنوان خواهر دوقلوی گلدنگیت هم یاد میشود. اسم این پل به
تاریخ انقلاب میخک (جمهوری) در تاریخ  25 آپریل 1974 اشاره دارد. این پل معلق،
لیسبون را در کرانه شمالی به ناحیهپرتردد آلامدا در کرانه جنوبی متصل می­کند.
پل 25 آپریل یکی از آثار معماری شگفت انگیز لیسبون است که با گذشتن از آن می­توانیم
به صورت هیجان‌انگیزی، بدون اینکه چیز دیگری حواسمان را پرت کند، وارد شهر شویم
و از تماشای مجسمه باشکوه مسیح لذت ببریم.این پل حدودا 100 متر از پل گلدن­گیت
سانفرانسیسکو بلندتر است و دلیل اصلی شباهت این دو پل وجود یک سازنده مشترک
است. هر دو پل، علاوه بر شباهت­های ظاهری، در نقاط زلزله­خیز واقع شده­اند و طراحی­شان
هم تقریباً یکسان صورت گرفته است. برای استحکام هرچه ­بیشتر فونداسیون این پل فلزی
معلق، ستون جنوبی پل تا 79 متر زیر سطح آب کشیده شده و در صخره­های کف دریا جا خوش کرده است.

پل معلق از شگفتیهای لیسبون

پل معلق از شگفتیهای لیسبون

واقعیت های جالب درباره این پل

از اواخر قرن نوزدهم میلادی پیشنهادهایی مطرح میشد که روی رودخانه تاقوس
 پل زده شود، اما کار به تاخیر افتاد و نهایتا سال 1958بود که این نقطه برای احداث
 پل انتخاب و کار آغاز شد. شرکت سازنده پل وابسته به کمپانی صادرات فولاد ایالات
متحده در مزایده به پیروزی دست یافت و ساخت پل را در ماه نوامبر سال 1962 کلید
زد و
 برای تکمیل پروژه از حدود 3000 کارگر کمک گرفت. ساخت پلحدودا 45 ماه به طول
انجامید و در تاریخ 6 آگست 1966، یعنی 5 ماه زودتر از موعد افتتاح شد. مجموع هزینه
دولت پرتغال برای این پل نزدیک به 32 میلیون دلار بود که حدودا در طول 25 سال جمع­آوری شد. پل تا سال 1998 که پل واسکوداگاما احداث شد، به عنواناصلیترین نقطه ارتباطی
 شمال و جنوب پرتغال شناخته میشد. اما بعد از احداث واسکوداگاما، مهندسان پرتغالی با کمک همان شرکت سازنده، تمرکزشان را به تقویت ساختار پل 25 آپریل معطوف کردند و با استفاده از کابلهای
 قوی، ایمنی پل را افزایش دادند.نام پل ابتدا سالازار (salazar) بود، اما بعد از انقلاب جمهوری
سال 1974، نام پل هم براساس تاریخ انقلاب تغییر پیدا کرد و عنوان سالازار
(الیورا سالازار، نخست وزیر و دیکتاتور اسبق پرتغال) از آن حذف شد. سال 1995 و با افزایش
تردد مردم در منطقه مسکونی آلامدا، پل هم توسعه پیدا کرد و تعداد لاین­هایش از 4 به 6 عدد
رسید. سال 1999 بود که زیر سطح خاکی پل، یک لاین مخصوص قطار هم ایجاد شد که تنها
مسیر قطار برای حرکت از لیسبون به سمت جنوب به شمار می­رود.

جاده پل حدوداً هفتاد متر بالاتر از سطح رودخانه قرار دارد، درنتیجه کشتی­های حمل بار یا
قایق­های تفریحی می­توانند خیلی راحت اززیر پل عبور کنند و وارد اسکله­های لیسبون شوند.
 طول پل 25 آپریل درمجموع 2.3 کیلومتر است. فاصله میانی پل حدود 1013 متراست و در طرفین آن دو ضلع 483 متری جانبی وجود دارد،
 در بخش شمالی پل، دو ضلع و در قسمت جنوبی هم یک ضلع بیرونی قرارگرفته است که
 هرکدام تقریباً 100 متر طول دارندبلندای دو ستون اصلی هم 190 متر است. 

هزینه لازم برای حرکت خودروها از روی پل 25 آپریل، 1.45 یورو است که هنگام حرکت
به سمت شمال برای ورود به لیسبون اخذ می­شود؛ برای کاهش ترافیک پل، هنگام خروج
از خودروها وجهی دریافت نمی­شود. پیش از این در طول ماه آگست از افراد بابت گذشتن
از پل هزینه­ای اخذ نمی­شد، اما از زمانی که پرتغال هم درگیر بحران رکود اقتصادی شد،
تمام ایام سال از خودروها هزینه عبور و مروردریافت می­شود. پل با وجود ظرفیت اضافه­ای
که دارد، بازهم در ساعات شلوغی نسبتاً قفل می­شود؛ جالب است بدانید که هر روز
به ­طور میانگین 150 هزار خودرو از پل 25 آپریل عبور می­کنند.